ماگما

X

ماگما

از اوج آسمان تا اعماق زمین


	یخار... سلطان یخچالهای ایران... صعود سولوی دهلیز مرکزی دره یخار ... با چشمان کاملا بسته !!! دره یخار در شمال شرقی دماوند عظیم ترین یخچال دایمی ایران را در دل خود جای داده است .یخچالی که از بام برفی دماوند از نزدیک قله شروع شده و با شیب زیاد وارد دهلیز های تنگ و ریزشی شده و تا پایین ادامه می یابد... طول یخچال در سالهای مختلف تغییر میکند و از 1300 تا 1700 متر متغیر است . هر چند مورن های یخچالی که در زیر آنها هم یخ ضخیمی پنهان است تا چند کیلومتر ادامه می یابد ...ناکامی رینهولد مسنر پر افتخار ترین کوهنورد تاریخ جهان در صعود از این یخچال خود نشانی از عظمت آن دارد. اولین صعود از این دره با شکوه در سالهای دهه 40 توسط یک تیم ایرانی با کرامپونهای دست ساز انجام گرفت که خواندن گزارش آن به قلم بهمن ناصحی خالی از لطف نیست ... مهر ماه بهترین زمان برای تلاش روی یخچالهای ایران است. بالا خره به ما هم فرصتی دست داد تا حرکتی روی این بهشت یخ زده انجام دهیم ... از گزانه راهی دره شمال شرقی شدیم . نزدیک ظهر بود که مصطفی لاریجانی ما را نزدیک معدن ملار پیاده کرد . از آنجا راه مالرویی به سمت چشمه پهن کوه ادامه می یابد و امتداد آن رفته رفته سنگلاخی شده و نوید نزدیک شدن به یخچال میدهد ... با افزایش ارتفاع کم کم وارد مورن ها میشویم . مسیر مشخصی به سمت ابتدای یخچال وجود ندارد و صدای گاه و بیگاه ریزش سنگ ها هراسی در دل ایجاد می کند ... تا آنجا که روز اجازه میدهد حرکت می کنیم و تا حدود ارتقاع 4000 متری پیش میرویم . شب سردی را در پناه سنگی بیتوته میکنیم و صبح زود بیدار میشویم . هوا مه آلود و روبه خرابیست . بین رفتن و ماندن مردد می مانیم ... اینجا راهی برای بازگشت وجود ندارد . مجبوریم ادامه دهیم ...تا ظهر شرایط جوی از چیزی که فکر میکردیم بد تر میشود ... دید کاملا صفر است...بارش برف آغاز شده و ما در میانه عظیم ترین یخچال ایران... تنها چیزی که قابل تشخیص است شیب یخی روبه بالاست و دیگر هیچ ... از 7 صبح تا 10 شب در تلاشی نفس گیر برای زنده ماندن!! دهلیز مرکزی یخار را سولو صعود کردیم ... ساعت ده و نیم نیمه شب به ابتدای بام برفی در ارتفاع 5250 متری رسیدیم ...بارش قطع شده و برف کوبی بسیار سنگین ما را از حرکت به سمت قله و بارگاه سوم که مقصد از پیش تعیین شده بود باز میداشت . تصمیم به حرکت به سمت جانپناه تخت فریدون گرفتیم که مختصات محل دقیق انرا در جی پی اس داشتیم ... اما خستگی و تاریکی شب و تیغه های یال شمالشرقی ما را از ادامه راه باز میداشت ... ادامه راه غیر ممکن بود . کنار سنگی راکندیم و یک غار برفی کوچک درست کردیم و وارد کیسه بیواک شدیم ... یک ساعتی استراحت کردیم اما ... ابرها که کنار میرفتند باد شدیدی وزیدن گرفت که همه چیز را بر هم زد . کیسه بیواک پاره شد و تا صبح مجبور شدیم همانجا بنشینیم ... شب وحشتناکی را سپری کردیم اما خیلی زود همه چیز تمام شد و صبح شد ... نزدیک ظهر به پناهگاه تخت فریدون رسیدیم و پس از استراحت و صرف نهار به سمت پایین به راه افتادیم ... دهلیز مرکزی یخار ... با چشمان کاملا بسته ... دهلیز مرکزی یخار ... مه و کولاک شدید در یخار ... دره یخار از یال شمال شرقی و مسیر صعود ... خانه ای در میان ابرها ... تخت فریدون... عکسها از محمد حسینی ... الان که این مطلب رو پست میکنم یکی از دوستان خوبم آقای علی قادری از اراک هم برای صعود سولوی دره یخار رفتن و احتمالا الان به پای یخچال رسیدن ... برای ایشان هم آرزوی موفقیت دارم... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در شنبه 1388/07/11 \|


	قزل ارسلان ... پرونده کوهنوردی امسال را با صعود قله قزل ارسلان بستیم ... قزل زیباترین قله در مجموعه الوند است ... مسیرهای صعود زیادی برروی این مخروط زیبا وجود دارد که با سختی متفاوت به قله منتهی میگردند . عمومی ترین مسیر ها در تابستان یکی قیف شرقی قله است که با طی مسیری پر شیب که به 60 درجه هم میرسد میتوان به قله رسید ...مسیر دوم هم تیغه های شرقیست که به علت نزدیکی به پناهگاه انتخاب خوبی است . هردوی این مسیر ها را در تابستان در کمتر از یک ساعت از جانپناه فریدون میتوا ن پیمود. اما در زمستان قضیه فرق میکند ...شیبهای پر برف مملو از بهمن اجازه انتخاب مسیری کوتاه نمیدهد ... یمایش قیف با خطر بهمن کوهنوردان را مجبور به گزیدن مسیرهای تیغه ای میکند و باز هم به خاطر برفهای اطراف تیغه که تشکیل نقاب های کوچک وسستی میدهند، طی این مسیر کوتاه کمی پیچیده میشود ...نسبت به میزان بکار گیری طناب و تعداد کارگاه و میانی های کار گذاشته شده ، پیمایش تیغه ممکن است چندین ساعت طول بکشد. صبح جمعه حدود ساعت 7 بود که به روستای وهنان رسیدیم . از جاده خاکی عشایر به سمت گوسفند سرا به راه افتادیم . هوا عالی و دما نسبتا زیاد بود وبا توجه به بارش دو روز پیش، نگرانی برای ریزش بهمن را تشدید میکرد . حدودا ساعت 9:30 به زیر گردنه شرقی رسیدیم و به خاطر وضعیت خوب هواداخل جانپناه نشدیم وصبحانه را همانجا خوردیم . حلیم گرمی که داخل فلاکس ریخته بودیم یکی از بهترین صبحانه هایی بود که در کوه خورده بودم... کمی از 10 گذشته بود که به سمت قله حرکت کردیم . برفکوبی سنگین از همان ابتدای کار هشدار میداد مسیر سختی در پیش داریم. کمی بعد به روی تیغه ها سوار شدیم و به سمت قله صعود کردیم . طناب 50 متری که همراه برده بودیم باعث میشد کرده دونفره ما با فاصله بیشتری از هم حرکت کند ... شدت برف زیاد بود و تمام شکافها را پر کرده بود و از نوک تیغه ها با شیب زیادی به سمت قیف امتداد می یافت. حدودا 7 طول مسیر را کارگاه دو میخه برپا کردیم و هرطول 3 تا 4 میانی زدیم . دو مرتبه لاخ شدن طناب وقت زیادی از ما گرفت اما زمان را با ایمنی عوض کردیم ... ساعت حدودا 15:00 بود که با کمتر از 5 ساعت طی مسیربه قله رسیدیم هوا عالی بود و باد ملایمی میوزید و چای گرمی نوشیدیم .. منظره قله های اطراف در میان هوای غبار الود آنروز تماشایی بود و رویایی ... مسیر برگشت را با حدود 4 طول فرود با احتیاط انتخاب کردیم وساعت 17:00 به گردنه رسیدیم و به سمت وهنان به راه افتادیم. نفرات برنامه : نیما اسکندری ... فواد رضاپور ... یال شرقی قزل ارسلان... بر فراز قله... بازگشت... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در چهارشنبه 1387/12/28 \|


	سوزنیها... . قله کلاغ لانه با 3410 متر ارتفاع از سطح دریا پس از الوند دومین قله پر تردد شهرستان همدان است ... . این قله زیبا درمیانه خط الراس الوند سر به آسمان کشیده و امتداد یالهایش از یک سو به سمت قله دایم برف و از سوی دیگر به سمت قله کمر لرزان امتداد میابد. یک یال فرعی هم از کلاغ لانه جدا شده که در ادامه قله الوند را تشکیل میدهد...دره های دو طرف نیز یکی موسوم به دوزخ دره است که به سمت روستای باستانی برفین فرود می اید ودیگری از پشت قله به سمت غرب سرازیر میشود...مسیر عمومی صعود از گنجنامه شروع می شود و پس از عبور ازدشت میشان و تخت نادر با تراورس دامنه شمالی الوند از فراز دوزخ دره به جانپناه میرسد... کلاغ لانه دارای دو مسیر کلی صعود است که اولی با دست به سنگ ساده ای در جنوب غربی قسمت صخره ای قله از میان شکاف کوچکی صعود میشود و حدودا با بیست دقیقه صعود از پناهگاه میتوان به قله رسید.... و دیگری مسیر فنی سوزنیها میباشد که خود از لحاظ طول و نحوه صعود به سه بخش تقسیم میگردد...قسمت اول که مسیر سوزنیها ازشروع صخره های شمالی قله است و از لحاظ طول بلند ترین مسیر سنگی کلاغ لان است ...قسمت دوم مسیر سوزنیها از میانه مسیر اول است که با تراورس کوتاهی از پناهگاه تا پای صخره موسوم به سنگ تلوزیونی در میانه سوزنیها ادامه می یابد و از آنجا تا قله بصورت فنی طی میشود ...و مسیر سوم صخره سنگی در بین دو دهلیز بهمنگیر کلاغ لانه است که بنا به میل کوهنورد از هر کجای آن میتوان شروع کرد و به قله رسید... زمان مسیر صعود در این سه مسیر کاملا متغیر بوده و بنا به حجم برف و انتخاب مسیر و تعداد نصب حمایت میانی ممکن است از یک تا چند ساعت به طول بیانجامد ... با توجه به وجود یخ و برف و صخره در کنار یکدیگر مسیر در فصل زمستان بصورت درای تولینگ طی میگردد و با توجه به شیب (بین 50 تا 70 درجه) و تنوع سختی مسیر هر کس میتواند بنا به توانایی خود مسیری را صعود کند و لذت ببرد...استفاده از طناب و نصب حمایت میانی در بخش هایی از مسیر کاملا واجب است و خطر ریزش بهمن در تراورس پناهگاه تا پای سوزنیها در فصول بارش وجود دارد...با توجه به سرمای شدید در زمستان و گاهی طوفانی بودن منطقه مسیرهای سوزنیها بسیار مناسب تمرین و ممارست در شرایط خا ص میباشند... قله زیبای کلاغ لانه... عکسهای زیبای مسیر از محمد حسینی... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در پنجشنبه 1387/10/05 \|


	یخچال شمالی سبلان سبلان عروس کوههای ایران و یخچال شمالی با حدود ششصد متر طول، بزرگترین یخچال دائمی آن است...طول و عرض یخچال در سالهای مختلف متفاوت بوده ولی شکل قالب آن تقریبا یکسان است...با راهپیمایی از روی مورن های یخچالی از کمپ آمریکاییها میتوان سه ساعته به پای یخچال رسید...بهترین یخ (تیره با چگالی بالا) برای کار یخنوردی معمولا از اواسط شهریور تا آواخر آبان در یخچالهای سبلان وجود دارد و با توجه به استحکام بیشتردر این دوره از ریزش کمتری برخوردار میباشد... بیشترین ریزش در روی مورن های یخچال اتفاق میافتد و برای اطمینان بیشتر بهتر است این قسمت از مسیر را در ساعات اولیه قبل از طلوع خورشید پیمود تا با کمک برودت هوا که به استحکام بیشتر یخ کمک میکند ، از شر ریزش های احتمالی در امان بود....ما هم با پیروی از این اصل ساعت 3 بامداد از کمپ به سمت بخچال به راه افتادیم ...حدودد ساعت 6:30 کار خود را از ابتدای بخچال با صعود آزاد حدود دو طول از مسیر شروع کردیم و در ادامه با برپایی کارگاه با پیچ یخ به صعود یخچالی با حمایت پرداختیم ...تیم چهار نفره ما به صورت دو کرده کاملا جدا از هم اما در کنار همدیگر به صعود ادامه داد...کارگاهها بصورت استاتیک و بعلت چگال بودن یخ با دو پیچ برقرار گردید و هر طول طناب با نصب دو میانی به فاصله پانزده متر از هم به کارگاه بالا تر ادامه می یافت...پس حدود 5 طول طناب به پیشانی یخی که پر شیب ترین قسمت یخچال شمالی سبلان است رسیدیم ...با شیبی حدود 70 درجه و یخی که بجز چند تکه کوتاه که پولکی بود بسیار عالی بود و با هر ضربه تبر یخ و نیش کرامپون مشد استحکامش را حس کرد...زیبا ترین قسمت مسیر همین دو طول پیشانی یخی بود که با شیب زیاد و منظره فوق العاده در بالاترین قسمت یخچال گوئی بجای صعود پرواز میکردی و نگاه از فراز شیب یخی پیشانی تا فرود صخره های زیبای شیروان دره سر میخورد ودوباره بالا میآمد . پس از پیشانی دو باره با حدود یک طول صعود آزاد به انتهای مسیریخچالی رسیدیم...بالاخره با چند ساعت تلاش و بدون هیچ مشکل با سه طول صعود آزاد و هفت طول حمایت یخچال شمالی را صعود کردیم . دو نفر از دوستان هم که جداگانه قله را صعود کرده بودند به استقبال ما آمدند و از آنجا راهی قله زیبای سبلان شدیم که با نگین آبی که بر فراز خود دارد بی شک یکی از استثنایی ترین کوههای جهان است... پیشانی یخی قله و دریاچه زیبای ساوالان نفرات شرکت کننده : محمود هاشمی . بهرام منصور . رضا راستی . نیما اسکندری . محمد حسینی . فواد رضاپور ... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در جمعه 1387/09/29 \|


	اندرسم... دره اندرسم (Anderesm ...به معنای لانه خرس) یکی از زیباترین دره های ایران عزیزمان است که در شمال کشور واقع شده وهر ساله طبیعت گردان بسیاری را بسوی خود میخواند .این دره زیبا و فنی شامل 16 آبشار زیباست که یکی پس ازدیگری واقع شده اند . برای رسیدن به اندرسم باید در مسیر جاده چالوس به سمت گچسر حرکت کرد. نرسیده به گچسر سمت چپ جاده مسیری فرعی به سمت روستای ییلاقی آزاد بر وجود دارد... پیاده روی طولانی از آزاد بر تا ابتدای دره اندرسم (در حدود 5 ساعت) وجود دارد که غیر از دو سر بالایی ملایم بقیه سراشیبی میباشد. مسیر راه بسیار زیباست و عشایر خونگرم منطقه با سخاوت از ما پذیرایی میکنند . ادامه راه از چادر عشایر به صورت شن اسکی پر شیبی به پایین سرازیر میشود و کم کم نمای جنگلی شمال کشور نمود پیدا میکند....به علت طولانی بودن مسیر و فنی بودن دره بهتر است یکشب در ابتدای دره توقف کرد و در روز دوم به پیمایش دره پرداخت. شب فراموش نشدنی را در میان جنگل و کنار رودخانه خروشان اندرسم در کنار آتشی که کاملا مهار شده است طی میکنیم و صبح زود پس از عایق کردن تمام وسایل وارد دره میشویم . زیبایی مسیر محسور کننده است و رودخانه خروشان در میان دره تنگ هر کسی را به وجد میآورد...آب تمامی جویبارهای اطراف به اندرسم میریزد و آبشارها یکی پس از دیگری پر آب تر میشوند . از این جهت پیش بینی هوا قبل از ورود به دره الزامی میباشد زیرا حتی با چند دقیقه بارش سیل خروشانی در دره سرازیر میگردد. خوشبختانه هوا خوب بود و با اینکه هیچیک از ما قبلا این مسیر را نیامده بود با سرعت خوبی کارگاه ها را برپا و فرود امدیم. زیبایی و هیجان برنامه به حدی است که هیچکس احساس گذشت زمان نمیکند. لحظاتی معلق بودن در هوا و فرود آمدن در آب ۱۶ بار تکرار میشود...مسیر فرود حدود شش ساعتی طول کشید و تمام این ساعات کاملا در میان آب بودیم . پس از اتمام دره با حدود 40 دقیقه پیاده روی به اولین ییلاق موسوم به چهار باغ رسیدیم و از آنجا با ماشین راهی پایین شدیم . بهترین زمان برای اجرای این برنامه مرداد ماه میباشد...آشنایی نفرات با شنا و اصول فنی لازم است...همراه داشتن طناب و وسایل فرود و کلاه ایمنی الزامیست...نفرات شرکت کننده:مجید قادری..نیما اسکندری..محمد حسینی ..فواد رضاپور... زحمت این عکسهای زیبا را محمد کشید که همین جا از او تشکر میکنم... جاودان باد یاد یازده قهرمان که در امرداد 84 پس از فرود از آبشار ها با پیشامد سیل خروشان به آسمانها اوج گرفتند... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در جمعه 1387/09/08 \|