تبليغاتX
ماگما
از اوج آسمان تا اعماق زمین
 چشم انداز...

اینجا هستم : در میان برفی کبود

دور از چراغ نگاهتان سوسو میزنم

من اینجا هستم : در میان برفی کبود

گاه به گاهی ...در این قطب

جرقه سنگ آتش زنه ای هستم

باز روز از درون غمی دیگر باز میگردد

وباز اینجایم...

باز روز از نو و روزی از نو

باز ریش تنهایی دیگری را میتراشم

هر چند آینه همان است و غبار نشسته بر آن همان...


شعر: شیرکو بی کس

عکس :همدان ...روستای چشمه ملک ...


|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در سه شنبه 1388/10/15  |
 ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ...


امروز روز اول دی ماه است

من راز فصل ها را می دانم

وحرف لحظه ها را می فهمم

نجات دهنده در گور خفته است

وخاک...خاک پذیرنده

اشارتیست به آرامش...

                               فروغ...


عکس :هورامانات کردستان ...روستای بل بر ...

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در شنبه 1388/09/28  |
 به خاطر مردگان این سال...
 



نه بخاطر دنیا
بخاطر خانه ی تو
بخاطر یقینِ کوچکت
که انسان دنیائیست

بخاطر آرزوی یک لحظه ی من که پیشِ تو باشم
بخاطر دستهای کوچکت در دستهای بزرگِ من
و لبهای بزرگ من بر گونه های بی گناه تو
بخاطر پرستوئی در باد، هنگامی که تو هلهله میکنی
بخاطر شبنمی بر برگ
هنگامی که تو خفته ای
بخاطر یک لبخند
هنگامی که مرا در کنار ِ خود ببینی
بخاطر یک سرود
بخاطر یک قصه در سردترینِ شبها،
تاریکترینِ شبها
بخاطر عروسکهای تو
نه بخاطر انسانهای بزرگ
بخاطر سنگفرشی که مرا به تو می رساند
نه بخاطر شاهراه های دوردست
بخاطر ناودان، هنگامی که می بارد
بخاطر کندوها و زنبورهای کوچک
بخاطر جارِ بلند ابر در آسمانِ بزرگ آرام
بخاطر تو
بخاطر هر چیز کوچک و هر چیز پاک به خاک افتادند

                                                         به یاد آر....

شعر : احمد شاملو ...

عکس: فواد رضاپور...


                         

                                                                         

 

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در دوشنبه 1388/08/18  |
 قاصدک ...
 

قاصدک !هان چه خبر آوردی؟

از کجا وز که خبر آوردی؟

خوش خبر باشی اما... اما

گرد بام و در من

بی ثمر میگردی

 

انتظار خبری نیست مرا

نه ز یاری نه ز دیار و دیاری ... باری

برو انجا که ترا منتظرند

قاصدک!

در دل من همه کورند و کرند.

 

دست بردار از این در وطن خویش غریب

قاصد تجربه های همه تلخ

با دلم میگوید

که دروغی تو ... دروغ

که فریبی تو ...فریب

 

قاصدک ! هان...ولی آخر ...ایوای...

راستی آیا رفتی با باد؟

با توام آی...کجا رفتی ...آی

راستی آیا جایی خبری هست هنوز؟

مانده خاکستر گرمی جایی؟

در اجاقی ! ـ طمع شعله نمیبندم ـ خردک شرری هست هنوز؟

 

قاصدک!

ابرهای همه عالم شب و روز

در دلم می گریند...

 

                                                                                                    اخوان ...

 عکس : همدان ...امروز...

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در یکشنبه 1388/06/29  |
 بي کرانه...
 

 

    

          دور دست اميدي نمي آموخت                      

                                    دانستم که بشارتي نيست

         اين بي کرانه

                      زنداني چنان عظيم بود

                                             که روح

                                            از شرم ناتواني

                                                        در اشک پنهان مي شد...

                      

                                                                                                                بامداد...

عکس :  طارم عليا...خليل دشت...

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در شنبه 1388/05/31  |
 بر اي او كه نه مي بي نم اش ....

     یله

     بر نازكاي چمن

                   رها شده باشی

    پا در خنکای شوخ چشمه ای...

    و زنجره

    زنجيره بلورين صدايش را ببافد

    در تجرد شب

    واپسين وحشت جانت

                          نا آگاهي از سرنوشت ستاره باشد

    غم سنگينت

               تلخي ساقه علفي كه به دندان مي فشري....

                                                      

                                                                                             بامداد...

                                                                                          

  عكس : فومن ...جنگل ميانرودان...

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در سه شنبه 1388/05/20  |
 این واژه ی بی آبرو...
 

 

 

  ...

   آزادی آواز چاقو ها شد

  و جیب دزد ها

  و جانماز تبر ها

  آزادی جواهرات گذرگاه سیاست شد

  و بازرگان دروغ های رنگین میان شهر ها

  آزادی لنگه ی بار قاچاق شد...

 

  های : چه کسی نشان افتخار آزادی را به من می دهد؟

   این واژه بی آبرو شد

  آزادی چراغیست

  که راه را دراز می کند و هر دستی او را بر می دارد...

                                                              

                                                             شیر کو بی که س ( شاعر کرد)

  عکس : سیاهکل...تیر ماه ۸۸...

 

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در پنجشنبه 1388/05/01  |
 سکوت...
 

      راست است! خداوند نعمت بزرگی که به آدمها داده است اینست که از شنیدن سکوت عاجزند و از اینروست که همه آسوده و خوش زندگی میکنند. چقدر نشنیدن ها و نشناختن ها و نفهمیدن هاست که به این مردم آسایش و خوشبختی بخشیده است و این نیز یکی از آنهاست.

     و اما تو می توانی تصور کنی که درد آن که چنین سکوتی را نه تنها میشنود بلکه خود آنرا در سراسر روحش دارد و چه میگویم ؟  آنکه چنین سکوتی را میگوید و آنرا تحمل میکند چیست؟...

                                                                                                   دکتر شریعتی ...

 عکس : گورستان بختیاری ... خوزستان

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در یکشنبه 1388/04/21  |
 ...
 

  وبدین گونه بود

                      که سرود و زیبایی

زمینی را که دیگر از آن انسان نیست

بدرود کرد.

 

گوری ماند و نوحه ای.

و انسان

           جاودانه پا در بند

                                 به زندان بندگی اندر

                                                             بماند.

                                                                 احمد شاملو...

هیچگاه این حق را به خود نمیدهم که نامی بروی یک پدیده  طبیعی بگذارم اما  سیمرغ اسم برازنده ای برای این تندیس غول پیکر ناشناخته است ...طول قطعه منقار مانند حدود دو متر است باقی ابعاد را خودتان حدس بزنید...

 همدان ...قله آلمابلاغ ... اردیبهشت ۸۷

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در پنجشنبه 1388/02/24  |
 بهار...

سیاوش کسرائی...

 

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در یکشنبه 1387/12/25  |
 بازگشت ...
    بیستون بهمن ۸۷
|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در چهارشنبه 1387/11/16  |
 پاییز
-(( در این شبگیر ...کدامین جام و پیغام صبوحی مستتان کردست ای مرغان....که چونین بر برهنه شاخه های این درخت برده خوابش دور ....غریب افتاده از اقران بستانش ...در این بیغوله مهجور.... قرار از دست داده  شاد میشنگیدو می خوانید؟ .... خوشا دیگر خوشا حال شما اما .... سپهر پیر بد عهدست و بی مهر میدانید؟ )).... -(( کدامین جام و پیغام ؟.... آنجا نگه کن .... با آفاق تنگ خانه تو.... باز هم آن کوهها پیداست....(م.امید...)همین
|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در پنجشنبه 1387/08/09  |
 
 
بالا