ماگما

از اوج آسمان تا اعماق زمین

چهار شنبه 22 مهر ماه ، به اتفاق دوستانی از گروه فراز شهرکرد ، عازم خطالراس شرقی رشته کوه زردکوه شدیم ... هدف برنامه شناسایی مناطق صعود نشده و ندرتا صعود شده این منطقه کوهستانی پیچیده و یافتن راهی برای فرود زمستانه از قلل این منطقه بود که هنوز هیچ برنامه زمستانی به خود ندیده اند ... جاده فرعی که از شهر فارسان به سمت روستای دو آب صمصامی میرود از میانه های راه وارد مسیر خاکی عشایری میشود که تا چشمه بزرگی موسوم به چشمه ماربره امتداد می یابد .

از چشمه به سمت شرق به راه افتادیم و به دنبال راهی برای سوار شدن به خطالراس و صعود قله درویش کزلی 4134متر وارد دره تنگ بی نام و نشانی شدیم . هنوز ارتفاعی نداشنتیم ولی باد خنکی میوزید و حرکت را در گرمای ظهر راحت تر میکرد ... چند متر بالا تر در ارتفاع 2500 متری به یخ خشک و کهنه ای برخوردیم که علت خنکی بیش از حد هوا بود ... در ادامه دره تنگ تر و ریزشی شد و تنها راه عبوری، ادامه مسیراز میان دره بود . شکاف های یخی که در این موقع از سال به حداقل میرسند در تمام طول راه وجود داشتند و حرکت روی سنگلاخ خشک و بی گیاه در قعر دره ادامه داشت ... حدود 1000 متر بالا تر ناگاه دهانه بزرگی از غار یخی شگفت انگیزی همه را درجا میخکوب کرد ...

یخ سبز و بلور و لایه های مختلف یخهای کهنه ، مانند تنه درختان کهنسال نشانی از قدمت این غار یخچالی عظیم است .قدمت یخ، خشکی و درجه سختی یخ تشکیل دهنده این غار چیزیست که آنرا از تونل های برفی ایجاد شده در سایر یخچالها که اغلب تا اواسط تابستان عمر میکنند متمایز میکند . هنوز آمار دقیقی از این غار های برفی در دسترس نیست و تعدادی اندکی شناخته شده اند مانند تنگ برفی اشترانکوه .غار برفی دنا ، تنگ سیدان و غار برفی چما که پیش از این به عنوان بلند ترین غار برفی ایران معروف بود . اما غارو یخچال کشف شده فوق با اندازه گیری های دقیق با جی پی اس حدود 2800 متر طول و 700 متر ارتفاع آنهم در خشک ترین موسم سال ، بی شک بزرگترین پدیده از این نوع در ایران و احتمالا خاور میانه خواهد بود .

روی غار کاملا با سنگ و خاک پوشیده شده و از بالا دبده نمیشود .در داخل غار رودی جریان ندارد و دمای هوا زیر صفر است . یخها کاملا مستحکم و مناسب جهت ایجاد کارگاه با پیچ یخ و یخ نوردی هیجان انگیز در تمام ابعاد غار است . از اینکه وسایل یخ نوردی همراه نداریم متاسف میشوم . حدودا یک مسیر 300 متری در اواخر طول یخچال درگیر یخ میشویم که با تنها کلنگی که همراه داریم از آن عبور میکنیم ...

با حرکت در طول مسیر با 8 دهانه بزرگ غار مواجه شدیم که احتمالا در فصول پر برف تر به هم میپیوندند و طول غار ازاین هم بیشتر میشود ... مسیر بسیار ریزشی و حرکت روی مورن ها به سختی صورت میگیرد . به عنوان اولین کسی که از اینجا عکاسی میکند در پوست خود نمیگنجم و تمام زوایای دره را از چشم دوربین میگذرانم .

در طول حرکت دو بار با ریزش سنگ مواجه شدیم و هر بار با خوش شانسی به خیر گذشت . عبور از یخچال و دره تاریک حدود 4 ساعت به طول انجامید و در پایان خود را در دایره ای محسور از کوههای درویش کزلی ، چگاله ؛ نازی و تعدادی قله بی نام با ارتفاع بیش از 4000 متر یافتیم و شبی را در مرکز آن دایره به صبح رساندیم ...

ابتدای دره ...

چشمهای یخی !

دهانه ...

روزنه !

شمارش لایه های یخ ...

پنجره !

دهانه ...

نام نقطه	تاریخ و ساعت	موقعیت جغرافیایی	ارتفاع
چشمه ماربره Marboreh	10/14/2009 11:04	N32 19.581 E50 10.065	2393 m
ورود به تنگ کزلی	10/14/2009 12:26	N32 18.862 E50 10.644	2535 m
چشمه کوچک	10/14/2009 13:05	N32 18.271 E50 10.549	2573 m
اولین قطعه برف	10/14/2009 13:47	N32 18.192 E50 10.200	2675 m
ابتدای قطعه یخچال ها	10/14/2009 14:20	N32 18.146 E50 09.613	2761 m
غار یخی	10/14/2009 16:30	N32 18.286 E50 08.780	3016 m
انتهای غار یخی	10/14/2009 18:15	N32 17.895 E50 08.147	3341 m
محل شب مانی 1	10/15/2009 7:32	N32 17.744 E50 07.898	3370 m
گردنه	10/15/2009 9:50	N32 16.892 E50 07.711	3855 m
محل پیوست یال فرعی درویش کزلی و خط فراز اصلی	10/15/2009 11:12	N32 16.759 E50 08.277	3927 m
قله درویش کزلی	10/15/2009 12:16	N32 17.111 E50 08.479	4086 m

گزارش برنامه از زبان دوست خوبم آقای کورش بلالی پور در وبلاگ زیست کوه

|+| نوشته شده توسط ف رضاپور در دوشنبه 1388/07/27 |


	یخار... سلطان یخچالهای ایران... صعود سولوی دهلیز مرکزی دره یخار ... با چشمان کاملا بسته !!! دره یخار در شمال شرقی دماوند عظیم ترین یخچال دایمی ایران را در دل خود جای داده است .یخچالی که از بام برفی دماوند از نزدیک قله شروع شده و با شیب زیاد وارد دهلیز های تنگ و ریزشی شده و تا پایین ادامه می یابد... طول یخچال در سالهای مختلف تغییر میکند و از 1300 تا 1700 متر متغیر است . هر چند مورن های یخچالی که در زیر آنها هم یخ ضخیمی پنهان است تا چند کیلومتر ادامه می یابد ...ناکامی رینهولد مسنر پر افتخار ترین کوهنورد تاریخ جهان در صعود از این یخچال خود نشانی از عظمت آن دارد. اولین صعود از این دره با شکوه در سالهای دهه 40 توسط یک تیم ایرانی با کرامپونهای دست ساز انجام گرفت که خواندن گزارش آن به قلم بهمن ناصحی خالی از لطف نیست ... مهر ماه بهترین زمان برای تلاش روی یخچالهای ایران است. بالا خره به ما هم فرصتی دست داد تا حرکتی روی این بهشت یخ زده انجام دهیم ... از گزانه راهی دره شمال شرقی شدیم . نزدیک ظهر بود که مصطفی لاریجانی ما را نزدیک معدن ملار پیاده کرد . از آنجا راه مالرویی به سمت چشمه پهن کوه ادامه می یابد و امتداد آن رفته رفته سنگلاخی شده و نوید نزدیک شدن به یخچال میدهد ... با افزایش ارتفاع کم کم وارد مورن ها میشویم . مسیر مشخصی به سمت ابتدای یخچال وجود ندارد و صدای گاه و بیگاه ریزش سنگ ها هراسی در دل ایجاد می کند ... تا آنجا که روز اجازه میدهد حرکت می کنیم و تا حدود ارتقاع 4000 متری پیش میرویم . شب سردی را در پناه سنگی بیتوته میکنیم و صبح زود بیدار میشویم . هوا مه آلود و روبه خرابیست . بین رفتن و ماندن مردد می مانیم ... اینجا راهی برای بازگشت وجود ندارد . مجبوریم ادامه دهیم ...تا ظهر شرایط جوی از چیزی که فکر میکردیم بد تر میشود ... دید کاملا صفر است...بارش برف آغاز شده و ما در میانه عظیم ترین یخچال ایران... تنها چیزی که قابل تشخیص است شیب یخی روبه بالاست و دیگر هیچ ... از 7 صبح تا 10 شب در تلاشی نفس گیر برای زنده ماندن!! دهلیز مرکزی یخار را سولو صعود کردیم ... ساعت ده و نیم نیمه شب به ابتدای بام برفی در ارتفاع 5250 متری رسیدیم ...بارش قطع شده و برف کوبی بسیار سنگین ما را از حرکت به سمت قله و بارگاه سوم که مقصد از پیش تعیین شده بود باز میداشت . تصمیم به حرکت به سمت جانپناه تخت فریدون گرفتیم که مختصات محل دقیق انرا در جی پی اس داشتیم ... اما خستگی و تاریکی شب و تیغه های یال شمالشرقی ما را از ادامه راه باز میداشت ... ادامه راه غیر ممکن بود . کنار سنگی راکندیم و یک غار برفی کوچک درست کردیم و وارد کیسه بیواک شدیم ... یک ساعتی استراحت کردیم اما ... ابرها که کنار میرفتند باد شدیدی وزیدن گرفت که همه چیز را بر هم زد . کیسه بیواک پاره شد و تا صبح مجبور شدیم همانجا بنشینیم ... شب وحشتناکی را سپری کردیم اما خیلی زود همه چیز تمام شد و صبح شد ... نزدیک ظهر به پناهگاه تخت فریدون رسیدیم و پس از استراحت و صرف نهار به سمت پایین به راه افتادیم ... دهلیز مرکزی یخار ... با چشمان کاملا بسته ... دهلیز مرکزی یخار ... مه و کولاک شدید در یخار ... دره یخار از یال شمال شرقی و مسیر صعود ... خانه ای در میان ابرها ... تخت فریدون... عکسها از محمد حسینی ... الان که این مطلب رو پست میکنم یکی از دوستان خوبم آقای علی قادری از اراک هم برای صعود سولوی دره یخار رفتن و احتمالا الان به پای یخچال رسیدن ... برای ایشان هم آرزوی موفقیت دارم... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در شنبه 1388/07/11 \|


	مسابقات یخنوردی همدان... در ادامه جشنواره زمستانی که هم اکنون در همدان در حال اجرا میباشد مسابقات یخنوردی صبح امروز در یخشار گنجنامه همدان برگزار گردید...در این رقابت۲۶ یخنورد از چند استان کشور در دو مسیر با هم به رقابت پرداختند... نتایج مسابقات به شرح زیر میباشد: رتبه نخست حسین یزدان دوست از همدان ... رتبه دوم امیر پیر ویسی از همدان ... رتبه سوم محمود قویدل از همدان... متاسفانه اطلاع رسانی ضعیف و تبلیغات محدود در اجرای اینگونه جشنواره ها باعث محدود شدن آن و بر نیاوردن انتظارات شرکت کنندگان میگردد...این جشنواره تا کنون در مقابل پتانسیل قوی همدان در ورزشهای زمستانی آن طور که بایسته است اجرا نگردیده ...آنچه از آمار و ارقام قبل از اجرای جشنواره بر میآمد دلگرم کننده بود و نوید حرکتی نو میداد اما آمار و ارقام برای بسیاری مهمتر است از چند و چون و متاسفانه کمیت جای کیفیت را گرفته است ... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در چهارشنبه 1387/11/02 \|


	و اما کوه... خشکسالی زمستان امسال به مساله ای بحث بر انگیز بین دوستان کوهنورد بدل گشته و در هر محفلی سخن از بارش ناچیزبرف ، به بحثی آزار دهنده تبدیل گشته است ...در 27 زمستانی که در همدان گذرانده ام هرگز بیاد ندارم در دی ماه که سوز سرمایش هر سال بیداد میکرد ، باران ببارد!!!! و امسال خرده ریزه های باران ناتوانی که بجای برف به زمین میبارد نوید سالی خشک و کم بارش میدهد...کوهها هنوزتمام و کمال سپید نپوشیده اند و ساختار برف کوهها دیگر با بارش برفی سنگین هم مثل قبل نمیشود ...اثری از نقاب های برفی نیست و یخ خشک و نازکی جای برف سنگین هر سال را گرفته است ... پیست های اسکی هنوز تعطیلند و معدودی هم که بازند با سنگ های بیرون زده از قالب برف از میهمانانشان پذیرایی میکنند ... گویی همه چیز دست به دست هم داده تا امسال زمستانی در کار نباشد ...اما این یک طرف قضیه است ...هنوز هم میتوان کوه رفت ...با همین شرایط هم میشود صعود کرد ولذت برد... هفته پیش بهمراهدو تن از دوستان سری به دامنه های نزدیک الوند زدیم و برای اینکه خودمان را با شرایط امسال وفق بدهیم ما هم همرنگ همان یخهای میهمان الوند شدیم ... درست است که برف خوبی در کار نبود اما یخی که جای برف را گرفته فرصتی داد تا تمرینی هرچند کوتاه بر روی شیبهای یخی و سنگهای کوتاه کولاک زده انجام دهیم آن هم در جاهایی که تا حالا نیش کرامپون به خود ندیده اند !!!... ما که غیر از کوهستان چیز دیگری نداریم ...با برف یا بی برف... همه جای الوند را عشق است... \|+\| نوشته شده توسط ف رضاپور در پنجشنبه 1387/10/12 \|