عکس روز ...
سنگ سماور ... معروف ترین سنگ کوهستان های ایران
عکس از سعید عریانپور
سنگ سماور ... معروف ترین سنگ کوهستان های ایران
عکس از سعید عریانپور

فرماندهي انتظامي شهرستان «بهار» همدان از کشف يک شهر زيرزميني با قدمت 4000 سال دربخش "«صالح آباد» اين شهرستان خبر داد. به گزارش تابناک همدان به نقل از مرکز اطلاع رسانی فرماندهی انتظامی استان همدان، "سرهنگ جمشيد باقري"با همراهي بخشدار و شهردار صالح آباد از شهر زيرزميني کشف شده با قدمت 4 هزار سال در بخش صالح آباد اين شهرستان بازديد کردند.
سرهنگ باقري در اين رابطه بيان داشت: اين کشف که با هماهنگي و بازديد کارشناسان اداره ميراث فرهنگي استان همدان مورد تاييد قرار گرفته مربوط به يک شهر زير زميني است که در عمق 10 متري سطح زمين قرار گرفته و با قدمت حدود 4 هزار سال پيش مي باشد و از نظر وسعت و گستردگي يکي از عجيب ترين اکتشافات محسوب شده و احتمالاً وسعت آن به بيش از 5 هکتار مي رسد و نوع معماري و کنده کاري مويد قدمت اين منطقه است.
وي افزود: البته احتمال مي رود وسعت اين شهر بيش از 5 هکتار نيز باشد چون دسترسي به بخشي از اين شهر زير زميني به علت تاريکي و کمبود اکسيژن امکان پذير نبوده و بخشي از اين شهر به رودخانه اي در مجاورت يک روستا منتهي شده که اين امر گوياي وجود آب انبار در اين محدوده است. وي با ذکر اينکه کوزه هاي شکسته بسياري در اين شهر يافت شده است ياد آور شد: بررسي ها در زمينه اين شهر همچنان ادامه دارد.
شايان ذکر است شهر صالح آباد با يک هزار و 200 هکتار مساحت، هفت هزار و 400 نفر جمعيت يکي از توابع شهرستان بهار همدان محسوب مي شود و اهالي اين شهر بيشتر در حوزه کشاورزي و دام پروري فعال بوده ولي هم اينک اغلب آنها به کارهاي خدماتي روي آورده و فعاليت در حوزه ناوگان عمومي ياري بخش عمومي اهالي اين منطقه را تشکيل مي دهد به گونه اي که در اين ارتباط در استان و کشور شهره هستند.
منبع : ایرنا
سعدی
مناطق کوهستانی ایران زمین قلب تپنده طبیعت این سرزمین به شمار می روند . مخازن بزرگی که با جذب رطوبت هوا و تشکیل ابر ها به ریزش برف و باران کمک کرده و از سوی دیگر با نگهداری و انبار باران در سفره های زیرزمینی و برف و یخ به شکل یخچال و برف چال ، ذخایر ارزشمند آب را برای فصول خشک سال نگهداری میکنند . متاسفانه به دلیل شرایط خاص منطقه جغرافیایی ایران جز چند یخچال دائمی که آن ها هم به علت گرمایش زمین هر سال مقدار قابل توجهی از حجم خود را از دست می دهند در ایران وجود ندارد . بنابراین قسمت اعظم بارش برف در مناطق کوهستانی به شکل برف چال انباشته میشوند و ذره ذره به خورد خاک می روند اما متاسفانه این برف چال ها هر چقدر بزرگ و مرتفع باشند باز هم نهایتا تا اواسط تابستان دوام می آورند .
برف چال های بزرگ به خاطر عواملی چون : ارتفاع ، شکل ، شیب و جهت خاص آن منطقه از کوهستان نسبت به سایر مناطق کوهستان توان نگهداری مقادیر بیشتری از برف را دارند . این عوامل با تاثیر روی جهت و سرعت باد ، میزان بارش و همچنین مقدار و جهت تابش آفتاب در طول روز و دمای محیط دست به دست هم داده و منطقه ای را فراهم می کند که توان نگهداری از برف را به مدت بیشتری خواهد داشت . برف چال ها میتوانند بسیار بزرگ باشند مانند برف چال های چال میشان ، چال کبود و ... و می توانند دارای ابعاد چند در چند متری داشته باشند که در شکاف سنگی پنهان شده و نام و نشانی ندارد ، اما فارق از شکل و اندازه به شدت در حفظ حیات در کوهستان های ایران با اهمیت هستند .

اهمیت برف چال ها در کوهستان های ایران چند جنبه دارد . جنبه اول که نگهداری حجم زیاد برف و در نتیجه تامین آب سفره های زیر زمینی و چشمه سار هاست . دوم تلطیف هوا و تامین آب پوشش گیاهی پایین دست از برفابه های جاری و سوم رفع تشنگی حیات وحش کوهستان در فصول گرم تر که در صورت نبودن آب مجبورند به چشمه ها و رودخانه های پایین دست نزدیک شده و بیشتر در معرض شکار و نابودی قرار گیرند . بنابراین برف چال های بزرگی که تا فصل تابستان دوام می آورند از اهمیت بسیار زیادی برخوردار بوده و با توجه به این که این برف چال ها تقریبا در تمامی کوهستان های ایران وجود دارند نقش مهمی را در احیای حیات بازی می کنند .
نگارنده چندین سال است که به بررسی چند برف چال مشخص در منطقه کوهستانی الوند و مقایسه میزان برف گیری و دوام آن ها در فصل تابستان نموده است . برف چال های اصلی یعنی آن هایی که آخرین لکه های برف کوه ها در تابستان را تشکیل می دهند هدف بررسی قرار گرفته و نتیجه این بررسی نشان می دهد که میزان برف گیری در برف چال های مرتفع الوند کوه و پایش آن ها در فصل تابستان خیلی ربطی به میزان بارش در فصل زمستان ندارد و شکل برف چال و شدت باد و عوامل دیگری که در بالا ذکر شد ، باعث می شود که همواره میزان ثابتی از برف در این برف چال ها باقی بماند . بنابر این چه در سال های پر بارش و چه کم بارش همواره مقدار مشخصی از برف در برف چال ها ی اصلی جمع شده و در تابستان های مختلف نهایتا در یک بازه زمانی یک هفته ای از یک تاریخ مشخص به اتمام می رسند . به عنوان مثال این بازه زمانی برای برف چال بزرگ قله دائم برف در الوندکوه بین بیست و هشتم تیر ماه تا سوم مرداد است .
همچنین با بررسی برف چاله ها و مقایسه عکس ها در سال های مختلف به نکته دیگری بر می خوریم و آن این که عوامل سازنده و نگهدارنده برف چال ها به سطح رویی برف چال ها تاثیر میگذارند . این عوامل باعث می شوند که سطح روی برف چال ها همواره به یک شکل و ارتفاع ثابت باقی بماند . حتی پس از بارش های سنگین تنها چند روز طول می کشد که عوامل فرسایشی مثل باد سطح برف چال را به همان حالت قبلی در آورد و این سطح بستر برف چال است با توجه به شکلی که دارد می تواند تعیین کننده عمق برف تا آن سطح مشخص رویی باشد .

این جا به یک نتیجه گیری کلی می رسیم . دوام برف چال ها در فصل تابستان تعیین کننده حفظ حیات در کوهستان های خشک ایران است و برف چال ها با توجه به شکل و اندازه مشخص معمولا تا تاریخ مشخصی از سال دوام می آورند و پس از آن حیوانات مجبورند برای رفع تشنگی خطر کنند . بنابر این با تغییر شکل برف چال ها و در نتیجه افزایش حجم آن ها می توان میزان آبگیری آن ها را در فصل زمستان و در نتیجه دوام آن ها را در فصل تابستان بیشتر کرد . با توجه به بررسی هاییی که در بالا عنوان شد این تغییر شکل تنها با تغییر شکل بستر برف چال ها میسر است . این جا مساله تخریب و فرسایش هم پیش می آید اما باید به چند نکته توجه کرد : اول این که سطح عمومی برف چال های بزرگ کاملا سنگلاخی است و مساله شستن شدن خاک پیش نمی آید . دوم این که چون این برف چاله ها تا فصل تابستان پوشیده از برف اند بنابراین هنگام زاد و ولد گیاهان و جانوران منطقه سطح آن ها کاربردی نبوده و پس از آب شدن برف ها هم عملا پوشش گیاهی در آن جا وجود نخواهد داشت یا بسیار اندک خواهد بود . سوم این که مساله حفظ محیط زیست در ایران به حدی بحرانی شده که امید به احیای آن با کمک دست طبیعت و روند طبیعی محال به نظر می رسد و چنانچه از روش های غیر معمول و دست کاری روند طبیعت استفاده نشود به زودی شاهد از دست رفتن آن چه باقی مانده نیز خواهیم بود و آن گاه حسرت ثمر بخش نخواهد بود .
نگارنده معتقد است با شناسایی درست برف چال های اصلی در مناطق مرتفع کوهستانی ایران و عمیق تر کردن سطح بستر آن ها به نوعی که کمترین تخریب و فرسایش را متحمل شوند می توان به افزایش حجم برف در برف چال ها کمک کرد که این افزایش حجم می تواند در دراز مدت با تاثیر روی سفره های آبی و چشمه ساران سبب افزایش پوشش گیاهی شده و دوام بیشتر برف چال ها و برفاب حاصل از آن آبشخور حیات وحش منطقه را تا مدت زمان بیشتری در فصل تابستان مهیا می کند . بدیهی ست که با بررسی های علمی و آزمایش ها میدانی روی یکی دو برف چال مشخص می توان به نتیجه گیری دقیق در این زمینه دست یافت .
فواد رضاپور ... تابستان 94
تقدیم به نگاه دوستان :

فرود اول به از فرود آخر !

شرایط برای شستن تجهیزات مهیاست !

درب مخفی قلعه ملک بهمن با پله های ترسناکش ...

یک نفس عمیق ...

یکی از زیباترین منظره هایی که در طبیعت دیدم زیر همین آبشار قوسی شکل بود ...

چیزی به ذهنم نمیرسه ....

روشن در انتظار ...

فرود طولانی آخر و ...
نفرات برنامه : مسعود عسگری ، نیما اسکندری ، روشن قوامیان ، عرفان و فواد رضاپور
عکس ها از : فواد رضاپور ...
با تشکر ویژه از نیما به خاطر برنامه ریزی عالی این برنامه ...
این سایت را در پیوند های روزانه ماگما قرار می دهم ...

غار علیصدر تنها غار تالابی ایران و جزو معدود غارهای آبی جهان است. این غار در کبودرآهنگ همدان قرار دارد. ارتفاع غار از سطح دریا 2100 متر است و محوطه درون غار دالانهای پیچ در پیچ و دهلیزهای مختلفی دارد. همچنین درون غار، دریاچه بزرگی واقع شده است که عمق زیادی دارد.
به دلیل نبود نور در غارها، اصولا موجودات زنده به سختی امکان زندگی را در این محیط را مییابند. نه تنها برای جانواران، که زندگی گیاهان هم در غار دشوار است. اما دو سال پیش یک تیم غواصی در زمان کاوش در آبهای غار علیصدر به یک گونه جانوری سختپوست، برخوردند که به نظر آنها ناشناخته میرسد. در آن زمان امکان نمونهبرداری از این گونه برای این تیم فراهم نشد. بعد از آنها، یک تیم دانشجویی وارد غار میشود و اعضا، به جانوری برمیخورند که از آن نمونه میگیرند و به آن اسم «نیفارگوس علیصدری» را میدهند.
حالا بعد از دو سال، این تیم غواصی دوباره به آبهای غار علیصدر بازگشته و از این سختپوس نادر نمونهبرداری کرده است. «سیامک درخشان» غواصی که درون آبهای غار را کاوش کرده درباره این موجود میگوید: «در غار علیصدر به غیر از تکسلولیها و جلبکها که به خاطر رفت و آمدها در غار به وجود آمدهاند، موجود زنده دیگری در غار نیست. ما تقریباً از آبها سطحی تا عمق غار را کاوش کردهایم، مگر بخشهایی که برای انسان قابل دسترسی نیست و به گونه دیگری بر نخوردیم جز همین سختپوست که اکنون آن را برای شناسایی به آزمایشگاههای کشور و آزمایشگاههای خارجی ارائه دادهایم که ببینم این موجود چیست و آیا همان نیفارگوس علیصدری است یا خیر».
او در توصیف این سختپوست هم اضافه میکند: «طول این موجود - اگر بدنش را کشیده در نظر بگیریم - دو سانتیمتر است و به نظر، کور است و نیازی به نور ندارد. این موجود در غار احتمالا از املاح و تک سلولیهای غار تغذیه میکند. فکر میکنم این موجود به زندگی سخت عادت دارد. حدود یک ماه است که این سختپوست در یک قوطی زندگی میکند و هنوز زنده است.»
فیلم کاوش این گروه غواصی در زیر آبهای غار علیصدر به همراه عکسهای این موجود ناشناخته را در لینک زیر می توتنید ببینید:
http://isna.ir/…/%D9%85%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF-%D9%86%D8%A…
پی نوشت : در غار های موجوداتی هستند که می توانند از املاح تغذیه کنند به عنوان مثال در غار چال نخجیر موجودی وجود دارد که کاملا از سیلیس سنگ ها تغذیه می کند و به حیات خود ادامه می دهد . امیدوارم این موجود بی نظیر به نحو مقتضی معرفی و در حفظ محیط زندگی اش تلاش شود ...
ارومیه .... اگر بشود اسمش را دریاچه گذاشت ....