
آتشگاه دره تنگ و زیباییست در دل سرزمین
بختیاری . دره باستانی آتشگاه ازروستایی به همین نام آغاز شده و تا دل کوهستان
هایی جنوبی شهرستان لردگان پیش می رود . ترکیبیست از صخره و آبشار و درختان
پهناوری که شاخه هایشان در میان دره تنگ برای رسیدن به آفتاب با صخره های دو سوی
دره می جنگند و ریشه هاشان با آب خروشانی که کف دره را پوشانده است . به شهر کرد می رسیم و از آن جا سه ساعتی تا شهر
جنگلی لردگان راه است . بعد از لردگان 48 كيلومتر به سمت آتشگاه طي می شود . چند كيلومتر مانده به روستاي آتشگاه جاده آسفالت
پر دست انداز به كنار رودخانه خروشان خرسان ميرسد و در امتداد آن با پيچ وخم رودخانه
به پيش ميرود.
دیرگاه است و خبري از بچه هاي سنگ بدست در کنار جاده نيست !
به سمت دره آتشگاه در امتداد رودخانه حركت ميكنيم
،قسمت هاي از جاده توسط آب باران شسته شده و حالت خاكي دارد .نیمه شب به روستاي آتشگاه
ميرسيم دهانه ورودي تنگه باز شده و خانه هاي كپري و خشت وگلي قديم به خانه هاي با ديوارهاي
سنگي و پنجره هاي فلزي با نماي سنگ تغيير پيدا نموده است . موبايل در روستا و قسمت هاي پايين دره خط ميدهد و
خبر رسیدن خود را به اطلاع دوستان می رسانیم .
صبح زود بعد از تقسيم وسايل فني و
برداشتن كوله هاي سنگين در كنا ر مسير آب شروع به بالا رفتن ميکنیم . سنگینی وسایل
فنی برای گروه دونفره و کوچک ما و مسیر نا آشنا و تفاوتی که پیمایش این دره با
سایر دره پیمایی هامان دارد ، ( معمولا دره نوردی را از شیب بالای دره و با فرود
به پایین آغاز می کنند و ما بالعکس به صعود می پردازیم ... ) کمی کار را مشکل می
کند . تصمیم می گیریم برای جلوگیری از گم شدن تنها امتداد رود خروشان را در پیش
بگیریم .
مسير دره پوشيده از درختان بلند گردو و متشكل از آبشارهاي ممتد بزرگ و كوچك
است كه زيبايي خاصي داشته و دل انگيزترين چشم انداز ها را ايجاد مينمايد ، صخره
های بلندی که ارتفاعشان گاه تا 150 متر می رسد سراسر طول دره را پوشانده اند و در
بعضی نقاط آفتاب به زحمت به کف دره می رسد . كنار آبشار دو قلویی بايد از ديواره صخره
اي مشكلي عبور كرد كه جا پا و گيره مناسب بطور طبیعی در آن حجاري شده و با كوله سنگين
نياز به دقت بيشتر و احتياط كامل دارد .
در چندين نقطه بايد به آب زد و تا زانو
در آب حركت نمود هر چه بالاتر ميرويم طبيعت دره بكرتر و زيباتر ميشود . تا حدود دو
ساعت بعد به سر چشمه اصلي رود ميرسيم . آب
از دل كوه و از درون غاري فوران كرده و بصورت بسيار زيبايي به پايين مي ريزد. هر انساني از ديدن اين مناظر سرمست شده و زبان به
تحسين خالق زيبايي ها مي گشايد . پس از توقف و برداشتن آب از سر چشمه به راه ادامه
مي دهيم . به آبشاري ميرسيم كه عبور از آن بسيار دشوار مينمايد . مسير اصلي كه ما را
از آب جداكرده و با صخره ها درگير مي نمايد را پيش گرفته و در چند نقطه مجبور به استفاده
از طناب حمايت ميشويم، حدود 2ساعت در طول مسير صعب العبور و دشوار ادامه می دهیم و
بعد به استراحت و صرف نهار در جای زیبایی می گیریم .
بی آنکه بدانیم در مرکزی برای نهار
نشستیم که کلونی بزرگی از مارها به شمار می رود . !
تا به حال چنین مارهایی ندیده بودم .
سبز رنگ بودند و در ظاهر غیر سمی اما با توجه بیشتر به شکل ظاهری شان ( اسکلت
جمجمه وحدقه چشم ) و حرکات اخطار آمیزی که دارند متوجه
خطر ناک بودنشان می شویم . سرعت عجیب یکی از مار ها در صعود از یک
صخره پر شیب برایمان غیر منتظره بود . با دقت وسایل را جمع کرده و مار ها را با
خلوت گاه شان تنها می گذاریم ...
دره دارای دو مسیر کلیست . می توان با
وسایل ساده و کفش معمولی قسمت های زیادی از آن را تنها با کمی عبور از مسیر های
دست به سنگ پیمود و می توان مسیر های سخت تری هم انتخاب کرد که نیاز به استفاده از
وسایل فنی و طناب دارد .
پس از رسیدن سرچشمه نهایی راه فرود
درپیش می گیریم . استفاده از طناب برای فرود حداقل یک بار در طول
مسیر اتفاق می افتد و آن شیب صخره ایست به طول 30 متر که راهی جز فرود ندارد .
برای دیدن این دره زیبا یکی دوسال بیشتر وقت ندارید !
متاسفانه تمام دره و روستای زیبای آتشگاه به علت احداث سد بزودی به
زیر آب فرو خواهد رفت و این همه زیبایی قربانی سیاست های غلط دولت در تصرف کوتاه مدت
منابع آبی خواهد گشت .
نفرات برنامه : رضا راستی و فواد رضاپور ...
عکس ها بیشتر را در ادامه مطلب ببینید ...