به نظر می رسه که رویا های آدمی هیچوقت پایانی ندارند ... رویا ها رو دوست دارم چون با رویاهاست که زندگیت معنا می گیره و هدف پیدا می کنه ... مهم نیست رویا هات چی باشن اما سعی کن  بزرگ باشن اونقدر بزرگ که اگه مثل این تصویر هیچوقت هم محقق نشن حداقل  اونقدر ارزش داشته باشن که هر چند می دونی دست نیافتنی اند ولی به خاطر بدست نیاوردنش خودتو سرزنش نکنی ...بزار  اونقدر بزرگ باشن که وقتی داری توی رویاهات پرواز می کنی هیچ دلت نخواد دوباره برگردی ... توی رویاهات خودت باش همین خودی که هستی و سعی کن با همین خودت به رویاهات برسی ...


    تصویر فوق در صفحه دوم دفتر برنامه های گروه کوهنوردی آزاد ، از اولین گروه های کوهنوردی مستقل در ایران در سال 1327 ، کشیده  شده و به احتمال بسیار کاریست از محمود اجل کوه نورد بزرگ همدانی .