کوه نوردی ایران هم این روز ها مثل خیلی چیز های دیگر دوران پرتلاطمی را سپری می کند  . چند دسته گی کوه نوردان کشور این روز ها به اوج خود رسیده و کوه نوردان آزاد هم که برای دل خودشان پا به کوه می شوند از این اوضاع بی نصیب نیستند . 

   پای صحبت هر گروهی که می نشینی دیگری را نقد می کند و خود را مبری ... خیلی از دلایل هم منطقی اند ، اما مگر کوه نوردی را با منطق می شود سنجید ؟

     مگر نه این که هر کس حق دارد در حد ظرفیت و توانش از محیط کوهستان لذت ببرد و کسی برتر از دیگری نیست ؟

    کدام منطق انسان را بارها تا فراز قله های رفیع دنیا می کشاند که بخواهی بعد از فرود با "منطق ات ! " به گند بکشانی اش  ؟ 

حال کوه نوردی هیچ خوب نیست !

 کوه ها را دریاب ...