ماگما

   اشترانکوه یکی از چین خوردگی های عظیم ایران با قلل سر به فلک کشیده و بیشماریست که از گردنه سراوند در شرق درود آغاز شده و با خط الراسی پر فرازو نشیب از فراز قللی با ارتفاع بیش از 4000 متر و یخچالهای دایمی پر شیب به کل جنو و دره دایی ختم  میشود . قلل اشترانکوه بسیار صعب العبور بوده و در عین زیبایی محسور کننده بسیار پر مخاطره میباشند . ریزش بهمن حتی در فصل بهار هم کوهنوردان را تهدید میکند و تا کنون قربانیان زیادی در این منطقه گرفته است. مسیر های بهمنگیر در تابستان عمدتا به شن اسکی های پر شیبی تبدیل میشوند که در جای خود با خطر ریزش سنگ و سقوط همراهند . حتی حیواناتی نظیر بز کوهی گاهی در این دره ها سقوط میکنند و جان میبازند . منطقه اشترانکوه از نظر پوشش گیاهی و تنوع جانوری جز زیست بوم های مهم ایران تلقی میشود و جز مناطق حفاظت شده به شمار میآید .

      بلند ترین قله این مجموعه بی نظیر سن بران و فنی ترین آن کل جنون میباشد . کل یا کول در زبان محلی به مناطق غیر قابل عبور اطلاق میشود و از این نظر اسمی برازنده بسیاری از قلل اشترانکوه است . مبدا مسیر برای صعود روستاییست به نام کمندون از توابع شهرستان ازنا در استان لرستان که پس از ازنا با طی جاده خاکی که از سمت راست جاده جدا میشود میتوان به آنجا رسید .  کمندون روستاییست پر آب و سرسبز که با ساختن سد تا چند سال دیگر کلا به زیر آب فرو می رود . از کمندون مسیرپاکوب در امتداد پرورش ماهی بزرگی به بالا امتداد پیدا میکند با منظره عظیمی از قله تخت شاه و خروش رودخانه ای که از تنگ تونل برفی سرچشمه میگیرد. نیم ساعت بعد کل جنون با شکوه در انتهای دره سمت چپ هویدا میشود و هر بیننده ای را به تحسین وا میدارد . از اینجا تا چشمه ای موسوم به بهادر که چشمه پر آبی هم میباشد حدود یک ساعت راه است و از آنجا هم تا پناهگاه  همینقدر ... پناهگاه را در نقطه مناسبی ساخته اند و برای شب مانی مکان مناسبی است.

      مسیر صعود از پناهگاه به بالا به سرعت رنگ فنی میگیرد . تا یخچالهای ابتدای مسیر فاصله اندکیست و در بعضی نقاط همراهی کلنگ  برای ایمنی بیشتر الزامیست و سرعت حرکت را بیشتر میکند . نیم ساعتی از روی یخچال تا پای تیغه های معروف کل جنون به طول میانجامد . یخچال مدور و زیبایی که از همه طرف توسط تیغه های عظیم احاطه شده و در میانه آن قطعه سنگی جالبی موسوم به شست خدا خود نمایی میکند.

     مسیر مشخصی روی تیغه ها وجود ندارد و بصورت دست به سنگ پر گیره ایست که از هر جای آن میتوان صعود کرد و لذت برد . تیغه با شیب زیادی شروع شده و هر چه به بالا حرکت میکنیم از شیب آن کاسته میشود . حدودا دو ساعت دست و پنجه نرم کردن با تیغه ها شما را به قله میرساند ...روی قله منظره باشکوهی ازیخچالهای اطراف ، خطالراس اشترانکوه و قله های دوردست مانند کازینستان و قالی کوه دیده میشود .

      بهترین مسیر بازگشت از پشت تیغه هاست . سرازیر شدن روبه دره دایی و یک فرود کوتاه و تراورسی که از شست خدا سر در میآورد و با فرود از یخچال به پناهگاه منتهی میشود . بهترین فصل صعود خرداد ماه میباشد ...

گزارش تصویری :