کوه نویسی شاید بهترین فعالیتی باشد که می توانستم در دنیای مجازی انجام دهم . هرچند پیش از ساختن وبلاگ هم از کوه می خواندم و می نوشتم اما ماگما فرصتی بود تا نوشته ها و عکس ها را به اشتراک بگذارم و بیاموزم و بیاموزانم ... و اکنون با نیم نگاهی به این سال ها بیش از هفتصد پست به قلم نگارنده چیزی بود که تنها با یاری زمان میسر شد و بس . 

    لذت کوه نویسی از کوه نوردی کمتر نیست و روز هایی که نمی توان پا به کوه شد می توان با خواندن یا نوشتن مطلبی از کوه باز همان هوا را تنفس کرد و همان احساس را در دل شوراند و دور شد از لحظه ای که در آنی ... 

    طی این چند سال دوستان بی شماری در سراسر ایران یافتم که همگی برایم گرامی اند و هر یک گوهری گران بها ... 
با هم هوای صاف سخاوت را ورق زدیم و مهربانی را به دلم هم کوچاندیم  ... 


پی نوشت :
می خواستم کمی از کوه نویسی و مشکلاتش بنویسم اما دیدم ماگما تازه پنج سالش شده ، صد سالش که نیست !